Het Model Van Het Middel Van Systemen

Het model van het systemenmiddel analyseert het vermogen van de besluitvormers middelen onder diverse behoeften van het subsysteem efficiënt om te verdelen. Het model van systemenmiddelen definiëert de organisatie als netwerk van met elkaar verbonden subsystemen.

Deze subsystemenbehoeften kunnen worden geclassificeerd zoals:

• onderhandelingspositie - capaciteit van de organisatie om zijn milieu in aanwinst van schaarse en getaxeerde middelen te exploiteren;
• capaciteit van de besluitvormers van de systemen waar te nemen en, correct te interpreteren, de echte eigenschappen van het externe milieu;
• capaciteit van het systeem om een bepaalde gespecificeerde output te veroorzaken;
• behoud van interne activiteiten van dag tot dag;
• capaciteit van de organisatie om verhoudingen onder de diverse subsystemen te coördineren;
• capaciteit van de organisatie om aan terugkoppeling betreffende zijn doeltreffendheid in het milieu tegemoet te komen.
• capaciteit van de organisatie om het effect van zijn besluiten te evalueren;
• capaciteit van de organisatie ' systeem om zijn doelstellingen te verwezenlijken.

Het Het Onderhandelen Model

Elk organisatorisch probleem vereist een specifieke toewijzing van middelen. Het het onderhandelen model veronderstelt dat een organisatie een behulpzaam, soms concurrerend is, middel verdelend systeem.

De besluiten, de problemen en de doelstellingen zijn nuttiger wanneer gedeeld door een groter aantal mensen. Elke besluitvormer onderhandelt met andere groepen voor schaarse middelen die in het oplossen van problemen en het ontmoeten van doelstellingen essentieel zijn.

Het algemene resultaat is een functie van de bijzondere strategieën die door de diverse besluitvormers in hun het onderhandelen verhoudingen worden geselecteerd. Dit model meet de capaciteit van besluitvormers om middelen te verkrijgen en te gebruiken voor het tegemoetkomen aan problemen belangrijk voor hen.