Actie:
- Het verband tussen actie en resultaat is zwakker in strategische controle. Dit is verrassend niet, aangezien het wenselijkste gebied voor controle in strategische problemen - het milieu - het minst onderworpen aan directe actie is.
- De belangrijkste actievariabelen in strategische controle zijn organisatorisch. In het operationele controleprobleem, zijn de technische factoren zoals arbeidsniveaus, productieniveaus, keus van materialen, en dergelijke de overheersende controleniveaus.
- De alternatieve acties in strategische controle zijn minder gemakkelijk om vooraf te kiezen. In strategisch controleprobleem, is het mogelijk om alle mogelijke actiereacties op ontvangen gegevens vooraf te kiezen. In een operationeel controleprobleem, kunnen de weinig reacties mogelijke gewoonlijk allen vóór om het even welke werkende ontvangen gegevens worden uitgewerkt.
- De slechtste tekortkoming in strategische controle laat een lonende actie weg. In werkende controle, zijn de meest typische zonden die van weglatingen (b.v., klachten over teveel aangewende mensen, teveel tekorten, en teveel inventaris). In het strategische controleprobleem, zijn de zonden van weglating veel ernstiger (b.v., zich beweegt niet in een bedrijfskans wanneer het zich voorstelt, ondernemend geen bepaald sociaal programma dat, te ontmoeten geen middelen toepast dat uitdagingen op de beste manier).
- De tijd voor strategische controle is langer. De periode waartijdens de controle een invloed heeft is langer voor strategische problemen die voor werkende problemen.
- De timing van strategische controle is georiënteerde gebeurtenissen. Door contrast, neigen de werkende besluiten om op een periodieke basis worden genomen, en zij worden gewoonlijk dienovereenkomstig gemeten.
- De strategische controle heeft weinig herhaling. Niet zelfs is de structuur het zelfde als verledenproblemen van een gelijkaardige soort, veel minder de technische details. De werkende problemen, als contrast, neigen om hun structuur te herhalen.
Previous page Next page