Στρατηγικός έλεγχος: Μια νέα προοπτική

Οι περισσότεροι σχολιαστές θα συμφωνούσαν με τον καθορισμό του στρατηγικού ελέγχου που προσφέρεται από Schendel και Hofer:

Ο "στρατηγικός έλεγχος εστιάζει στα διπλά θέματα εάν: (1) η στρατηγική εφαρμόζεται σύμφωνα με το πρόγραμμα και (2) τα αποτελέσματα που παράγονται από τη στρατηγική είναι εκείνα προορισμένα."

Αυτός ο καθορισμός αναφέρεται στα παραδοσιακά στάδια αναθεώρησης και ανατροφοδότησης που αποτελούν το τελευταίο βήμα στη στρατηγική διοικητική διαδικασία. Τα κανονιστικά πρότυπα της στρατηγικής διοικητικής διαδικασίας το έχουν απεικονίσει ως να περιλάβουν εκεί τα αρχικά στάδια: διατύπωση στρατηγικής, εφαρμογή στρατηγικής, και αξιολόγηση στρατηγικής (έλεγχος).

Αξιολογήσεις στρατηγικής ενδιαφερόμενες πρώτιστα για τις παραδοσιακές διαδικασίες ελέγχων που περιλαμβάνει την αναθεώρηση και την ανατροφοδότηση της απόδοσης για να καθορίσει εάν τα σχέδια, οι στρατηγικές, και οι στόχοι επιτυγχάνονται, με τις προκύπτουσες πληροφορίες που χρησιμοποιούνται για να λύσουν τα προβλήματα ή να λάβουν διορθωτικά μέτρα.

Οι πρόσφατοι εννοιολογικοί συνεισφέροντες στη στρατηγική λογοτεχνία ελέγχου έχουν υποστηρίξει τους προκαταβολικούς feedforward ελέγχους, οι οποίοι αναγνωρίζουν μια γρήγορα αλλαγή και ένα αβέβαιο εξωτερικό περιβάλλον.

Το Schreyogg και Steinmann (1987) έχουν καταβάλει προκαταρκτική προσπάθεια, στην ανάπτυξη του νέου συστήματος για να λειτουργήσουν σε συνεχή βάση, τον έλεγχο και αυστηρά την αξιολόγηση των υποθέσεων, των στρατηγικών και των αποτελεσμάτων. Αναφέρονται στο στρατηγικό έλεγχο ως "κρίσιμη αξιολόγηση των σχεδίων, δραστηριότητες, και αποτελέσματα, με αυτόν τον τρόπο παρέχοντας τις πληροφορίες για τη μελλοντική δράση".

Schreyogg και Steinmann βασισμένα στις ανεπάρκειες του ανατροφοδότηση-ελέγχου. Δύο κεντρικά χαρακτηριστικά εάν αυτός ο έλεγχος ανατροφοδότησης είναι ιδιαίτερα αμφισβητήσιμος για λόγους ελέγχου στη στρατηγική διαχείριση: (α) ο έλεγχος ανατροφοδότησης είναι έλεγχος μετα-δράσης και (β) τα πρότυπα λαμβάνονται για δεδομένοσ.

Το Schreyogg και Steinmann πρότειναν μια εναλλακτική λύση στο κλασσικό πρότυπο ανατροφοδότησης του ελέγχου: ένα πρότυπο 3-βημάτων του στρατηγικού ελέγχου που περιλαμβάνει τον έλεγχο προϋποθέσεων, τον έλεγχο εφαρμογήσ, και τη στρατηγική επιτήρηση. Το Pearce και Robinson επέκτειναν αυτό το πρότυπο και πρόσθεσαν ένα συστατικό "ειδικός άγρυπνος έλεγχοσ" για να ασχοληθούν συγκεκριμένα με τη χαμηλή πιθανότητα, υψηλός αντίκτυπος που απειλεί τα γεγονότα.

Η φύση αυτών των τεσσάρων στρατηγικών ελέγχων συνοψίζεται στο σχήμα 6-4. Ο χρόνος (τ ) χαρακτηρίζει το σημείο όπου η διατύπωση στρατηγικής αρχίζει. Ο έλεγχος προϋποθέσεων καθιερώνεται στο χρονικό σημείο της αρχικής προϋπόθεσης (τ ). Από εδώ στην υπόσχεση ο έλεγχος συνοδεύει όλα τα περαιτέρω εκλεκτικά βήματα της προϋπόθεσης στον προγραμματισμό και την εφαρμογή της στρατηγικής. Η στρατηγική επιτήρηση των αναδυόμενων γεγονότων παραλληλίζει τη στρατηγική διοικητική διαδικασία και τρέχει συνεχώς από το χρόνο (τ ) κατευθείαν (τ ). Όταν η εφαρμογή στρατηγικής αρχίζει (τ ), η τρίτη συσκευή ελέγχου, έλεγχος εφαρμογής τίθεται στη δράση και τρέχει μέσω του τέλους του κύκλου προγραμματισμού (τ ). Οι ειδικοί άγρυπνοι έλεγχοι διευθύνονται του ολόκληρου κύκλου προγραμματισμού.