Προοπτική του Anthony

Έως το 1965, και όχι ασυνίθιστα ακόμα και σήμερα, η συμβατική φρόνηση υποστήριξε ότι ο προγραμματισμός και ο έλεγχος στις οργανώσεις πρέπει να χωριστούν: "... ο έλεγχος πρέπει να απεικονίσει τα σχέδια και ο προγραμματισμός πρέπει να προηγηθεί του ελέγχου". Το 1965, Robert Anthony του επιχειρησιακού σχολείου του Χάρβαρντ υπέβαλε ένα νέο πλαίσιο για την ανάλυση των συστημάτων προγραμματισμού και ελέγχου.

Η βασική διατριβή του Anthony είναι ότι ο προγραμματισμός και ο έλεγχος είναι τόσο πολύ συνδεμένοι στις οργανώσεις ώστε να κατασταθεί ο χωρισμός τους χωρίς νόημα και ανεπιθύμητος. Προτείνει, έχει πιό εννοιολογικό και πρακτικό νόημα για να συνδέσει παρόμοιων και interwind προγραμματισμού και ελέγχου τις δραστηριότητες στα συστήματα των ομοιογενών χαρακτηριστικών.

Αντί δύο κατηγοριών προγραμματισμού και ελέγχου (μια πρακτική που υποστηρίζεται ακόμα από ορισμένες αρχές), ο Anthony προτείνει να τεμθούν ο οργανωτικοί προγραμματισμός και ο έλεγχος σε τρεις κατηγορίες:

1. στρατηγικός προγραμματισμός
2. διοικητικός έλεγχος
3. λειτουργικός) έλεγχος στόχου (