Δράση:
- Η σχέση μεταξύ της δράσης και της έκβασης είναι πιό αδύνατη στο στρατηγικό έλεγχο. Αυτό δεν είναι εκπληκτικό, δεδομένου ότι η πιό επιθυμητή περιοχή για τον έλεγχο στα στρατηγικά προβλήματα - το περιβάλλον - είναι λιγότερη υποκείμενη στην άμεση δράση.
- Οι μεταβλητές κεντρικής δράσης στο στρατηγικό έλεγχο είναι οργανωτικέσ. Στο λειτουργικό πρόβλημα ελέγχου, οι τεχνικοί παράγοντες όπως τα επίπεδα εργασίας, τα επίπεδα παραγωγής, η επιλογή των υλικών, και οι όμοιοι είναι τα κυρίαρχα επίπεδα ελέγχου.
- Οι εναλλακτικές ενέργειες στο στρατηγικό έλεγχο είναι λιγότερο εύκολο να επιλεχτούν εκ των προτέρων. Στο στρατηγικό πρόβλημα ελέγχου, είναι δυνατό να επιλεχτούν όλες οι πιθανές απαντήσεις δράσης στα λαμβανόμενα στοιχεία εκ των προτέρων. Σε ένα λειτουργικό πρόβλημα ελέγχου, οι λίγες απαντήσεις πιθανές μπορούν συνήθως όλες να επιλυθούν πριν από οποιαδήποτε λειτουργούντα στοιχεία λαμβανόμενα.
- Η χειρότερη αποτυχία στο στρατηγικό έλεγχο παραλείπει μια σημαντική δράση. Στο λειτουργούντα έλεγχο, οι πιό χαρακτηριστικές αμαρτίες είναι εκείνες των παραλείψεων (π.χ., καταγγελίες για πάρα πολλά άτομα που χρησιμοποιούνται, πάρα πολλές ατέλειες, και πάρα πολύ κατάλογο). Στο στρατηγικό πρόβλημα ελέγχου, οι αμαρτίες της παράλειψης είναι σοβαρότερες (π.χ., κινούμενος σε μια επιχειρησιακή ευκαιρία όταν παρουσιάζεται, μην αναλαμβάνοντας ένα ιδιαίτερο κοινωνικό πρόγραμμα, που δεν εφαρμόζει τους πόρους που συναντιούνται ότι προκλήσεις στην καλύτερη μόδα).
- Ο χρόνος για το στρατηγικό έλεγχο είναι πιό μακροχρόνιοσ. Η περίοδος στην οποία ο έλεγχος ασκεί επίδραση είναι πιό μεγάλη για τα στρατηγικά προβλήματα που για τα λειτουργούντα προβλήματα.
- Ο συγχρονισμός του στρατηγικού ελέγχου είναι γεγονότα προσανατολισμένα. Σε αντίθεση, οι λειτουργούσες αποφάσεις τείνουν να ληφθούν σε περιοδική βάση, και μετριούνται συνήθως αναλόγως.
- Ο στρατηγικός έλεγχος έχει λίγη επανάληψη. Όχι ακόμη και η δομή είναι η ίδια με τα προβλήματα παρελθόντος ενός ομοειδούς είδους, πολύ λιγότερο οι τεχνικές λεπτομέρειες. Τα λειτουργούντα προβλήματα, μέσω της αντίθεσης, τείνουν να επαναλάβουν τη δομή τους.
Previous page Next page